Ja ik hoor het jullie al denken... wow hij heeft al drie dagen niets nieuws meer op zijn weblog gezet, wat is er aan de hand!!! Nou ik zal jullie maar geruststellen, er is niets ernstigs, alleen ik heb niet zo heel veel beleefd tot aan vandaag.
Zaterdag was het een beetje bijkomen van het kerstbier, een beetje werken voor school en een paar filmpjes kijken. Zondag was het uitslapen, een beetje hardlopen, voetbal luisteren op de radio en ja weer voor school wat dingen doen. Maandag was het van vroeg opstaan, hard werken aan school, maar wel gewoon in ons huisje en in de avond een paar horrorfilms kijken met onze buren. En ja dan is het nu weer dinsdag!
Vanochtend hadden we lekker ontbeten, gedoucht en ons klaar gemaakt voor ons college Danish History. Danish History werd gegeven door Michael Morgensen en ging vandaag over de mentaliteit van de Denen en waar het vandaan komt. Wat hebben we hiervan geleerd... De Denen zijn bescheiden, plegen veel zelfmoord, verliezen veel oorlogen, hebben niet de wil om heel belangrijk te moeten zijn, willen gezellig naar een voetbalwedstrijd kijken, houden van een biertje, zijn ironisch, hebben veel zelfspot, ze twijfelen veel, vinden hun eigen land belangrijker dan de wereld, zijn niet spannend, houden niet van werken, zijn gastvrij en zijn sociaal naar hun eigen volk. Het is dus moeilijk om als buitenstaander in de groep te komen als jij je niet aanpast. Dit vindt zijn oorsprong in 1864, waar Denemarken op het punt stond om geen land meer te zijn. Toen kwamen de ideeën van Grundtvig, en die vertelde de Denen dat het onderwijs meer gericht moet zijn wat belangrijk is voor de Denen en dat ze moesten werken voor hun land. Langzaamaan werd dit overgenomen en als heel volk gingen ze erachter staan. Dit wierp na verloop van tijd zijn vruchten af en Denemarken groeide weer tot een welvarend land. Een land waar onderwijs erg belangrijk is, maar op dit moment niet geheel vernieuwend meer is, in vergelijking met de andere Europese landen. in de jaren 80 was het een toonaangevend land, nu draait het redelijk mee in de subtop. Op dit moment wordt er van alles aangedaan, om erachter te komen waar het mis is gegaan, en worden leraren overweldigd met papieren en administratieve rompslomp. Het is dus afwachten welke kant het opgaat in het onderwijs hier... blijft het zo vrij als het nu was, of wordt het steeds maar strakker en wordt het net als in Duitsland, waar alles volgens plannen gaat.
Inderdaad heel wat interessante discussies die je kan verwachten de komende jaren hier.
Na deze twee uur te hebben gepraat over onze ervaringen met de Denen en het onderwijs, gingen we naar Bruno Laudrissens huis. Bruno was de leerkracht op Sejs, die een beetje verantwoordelijk was voor ons, en dat met verve deed. Hij had ons uitgenodigd om bij hem koffie te drinken en had een soort lunch voor ons bereid. Er was koffie, broodjes, fruit en de beroemde Deense appeltaart... Het is moeilijk uit te leggen wat het is, je moet het zelf proeven. Maar goed we hebben hier heel gezellig gepraat over onze ervaringen, en hoe het in onze landen aan toe gaat in het onderwijs. Wat me het meest verbaasde was dat in Turkije en Duitsland, je niet zelf kan kiezen naar welke school in welke plaats je gaat. De overheid bepaalt waar je heen gaat en je zult het maar moeten accepteren, anders zal je een jaar lang wat anders moeten gaan doen. Het zal maar zo in Nederland zijn... studeer je in Leiden, en moet je daarna in Limburg les gaan geven...zonder dat je er ook maar iets over te zeggen hebt.
Voor de rest wat gepraat over de huizenmarkt, het weer, de politiek, vakantiehuisjes en voedsel. Het was echt heel gezellig en Bruno en zijn vrouw zijn echt hele lieve en warme mensen. Bruno kan echt overal een grap van maken en is zeer geïnteresseerd in wat je doet en wie je bent, ik denk dat dit de Deense gastvrijheid is die zo wordt geroemd!
Na drie uurtjes hier te hebben gezeten en gelachen, konden we met een volle buik en een goed gevoel, terug naar huis fietsen... in de regen en in het pikkedonker...
Nu de komende uurtjes, nagenieten en even relaxen, en morgen weer zingen en dansen tijdens de Danish Language.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten