Himmelbjerget

Zoals beloofd een stukje over de Himmelbjerget, want het was gelukkig redelijk weer hier. Dus we zijn met zijn vieren heel stoer op de fiets gegaan en dachten dat het leuk zou zijn om via de bossen te gaan. Naja dat was dus even een tegenvaller, met een gewone herenfiets... Was even vergeten dat het hier allemaal van heuveliger was dan in Nederland, stukken... Maar goed na een aardige Tour de France etappe, waarbij de koninginnerit in het niets valt, kwamen we daar na een kleine 20 kilometer aan. Het was een zware rit, maar wel een mooie hoor, met veel bossen en kleine meertjes, maar we waren blij dat we er uiteindelijk waren.
De Himmelberg is een echte toeristische attractie en is volgens mij het hoogste punt van Denemarken, dus we verwachtten een drukte. Maar dit viel dus erg mee, een enkele auto en een paar fietsers, meer waren er niet. Maar het was wel de moeite waard om er heen te gaan. Het was er helemaal stil en je had daar een prachtig uitzicht op het Julso meer en de omgeving.
De Himmelberg is ontstaan in de laatste ijstijd en werd een belangrijke ontmoetingsplaats voor mensen uit de omgeving, nadat st. Blicher daar zijn eerste meeting gehouden had. Op een gegeven moment kwamen er duizenden mensen naar st. Blichers meetings. Het enige waar ze niet aan gedacht hadden was om de landeigenaar toestemming te vragen. Op een gegeven moment begon deze eigenaar het dus niet leuk te vinden en veroorzaakte een soort oorlog via de kranten. Uiteindelijk kreeg de Deense koning Christian VIII het te horen in 1840, en hij losde het probleem op door de berg te leasen van de de eigenaar. Iedereen was toen welkom op de berg, en in 1870 werd de staat eigenaar van de berg. Op deze berg staat een toren, die er is neergezet
ter nagedachtenis aan koning Frederik VII. Hij gaf Denemarken een grondwet, waardoor het een constitutionele monarchie werd.
Hier onder zal je wat plaatjes vinden van het enorme uitzicht:

Na hier even geweest te zijn, besloten we om weer terug te rijden naar Silkeborg. Dit keer maar niet door de bossen maar gewoon via de vrij vlakke hoofdweg. En gelukkig waren we binnen een uur terug in Silkeborg, en dat terwijl de heenweg zeker twee uur duurde...
Maar goed eenmaal terug gekomen, ben ik op de bank gaan liggen en ben ik dit aan het schrijven.
Zo hier moeten jullie het weer voor vandaag mee doen, en nu ga ik me voorbereiden op vanavond, dat gelukkig door gaat.
Een foto van Petra, Jooske, Christoph en mij als afsluiting dan...