Odense

Ons tripje naar Odense ging bijna zoals gepland. Toen we ruim op tijd op het seminarium waren, bleek Soren op eens geen auto te hebben. Geen idee hoe en wat er precies gebeurd was, maar gelukkig konden ze een andere regelen. Hij moest daar met een bepaalde auto naar Aarhus om daar een andere auto op te halen en van daaruit naar Odense. En Christoph en ik gingen rechtstreeks. Na een rit van bijna 2 uur, zonder heel veel zicht door de mist, kwamen we heel aan in Odense. Ruim twintig minuten te laat voor onze afspraak, maar gelukkig was dat geen probleem. Het eerste wat we te zien kregen was het huis en museum van Hans Christian Andersen. We kregen een rondleiding door het museum en heel zijn leven werd verteld. Het was erg leuk om te weten dat hij altijd een reisbed bij zich had dat ongeveer 1 meter 60 groot was, terwijl hij zeker 1 meter 80 was. Lijkt me heerlijk slapen op zo'n bed. Voor de rest hebben we door zijn geboortehuis gelopen, een erg arm en klein huisje was het. In het museum ligt verder allerlei boeken, allemaal tekeningen en poppetjes die hij had gemaakt. Een hoed en een aantal pakken van hem en het echte meubilair uit zijn laatste huis. Allemaal erg leuk en interessant om te zien en te beleven. Hier onder het huis, een voorstelling van het lelijke eendje en een poppetje gemaakt door H.C. Andersen.
Na nog een kleine wandeling buiten met de gids was de tour echt over. En het was tijd om te gaan eten in 'het lelijke eendje'. Hier kregen we een heel buffet voorgeschoteld met allerlei typisch Deens eten. Erg lekker en altijd prettig om wat anders te eten dan pasta. Dus nadat we onze buikjes hadden volgegeten, gingen we naar het volgende museum.

Na een korte zoektocht kwamen we aan bij de Kunsthallen Brandts. Dit is een oude fabrieksgebouw, dat is omgetoverd in vier grote kunstgalleries. Hier laten ze exposities zien van verschillende Deense en buitenlandse kunstenaren. En het is over het algemeen moderne en experimentele kunst. Tijdens ons bezoek was er een expositie van verschillende video-art kunstenaren, een foto-expostitie van Marianne Grondahl, een schilderij expositie van Julie Roberts en een expostitie van allerlei bierreclames...
De foto's waren echt heel indrukwekkend, ze maakte vooral foto's van mensen. Op deze foto's lijken de mensen, de fotografe helemaal te zijn vergeten en je kijkt recht in de ziel van deze mensen. Heel gaaf ook om te zien, hoe ze de verschillende contrasten in beeld brengt.
De schilderijen van Julie Roberts gaan over het algemeen over vrouwen en dood. De tekeningen die gemaakt heeft van de slachtoffers van Jack the Ripper zijn met veel gevoel en respect getekend. Maar ook haar schilderijen lijken allemaal uit het doek te springen, erg raar om te zien en ben benieuwd hoe ze dat voor elkaar gekregen heeft.
Het was dus weer een erg cultureel en leuk dagje. Want na dit museum hadden we het ook wel gezien en raceten we weer naar huis toe. Om 6 uur waren we weer terug in Silkeborg. Vanavond nog naar een feestje met Soren en morgen met de rondvaartboot over de meren.