Silkeborg bestaat ongeveer 150 jaar, en voor die tijd was er eigenlijk niet behalve het gebouw waar nu het museum zich bevindt. Voor de rest was er alleen maar bossen en de rivier, de Gudena. Maar toen in 1844, de Silkeborg papierfabriek zich langs de rivier vestigde, kwam er al gauw een stad opzetten. En dus is Silkeborg eigenlijk een papierstad. Maar ja hoe komt Silkeborg aan zijn naam... Het verhaal gaat dat er vroeger een landsheer was, die een kasteel wilde bouwen. Hij wist alleen nog niet waar, dus hij deed zijn zijden mijter af en legde hem in de rivier de Gudena. En waar die mijter het land zou raken, ging hij het kasteel bouwen. En zoals je misschien kon raden is zijden in het Deens "silke" en is de vertaling van kasteel in het Deens "borg". Het wapen van Silkeborg bestaat dus ook uit een aantal golfjes, een burcht en een mijter. Maar goed dat was ongeveer wat de vriendelijke man ons vertelde. Ohja Silkeborg is bekend dus, om zijn papier en allerlei potten die gevonden zijn in de vroegere jaren.
En toen werd het tijd om naar binnen te gaan en naar het masterpiece van het museum te gaan. Het is de wereldberoemde "Tollund Man", oftewel een veenlijk dat 2300-2400 jaar oud blijkt te zijn. Waarom is het nou zo bijzonder, zal jij je afvragen. Nou, de Tollundman is erg goed bewaard gebleven in het veen. Het gezicht en de voeten waren nog helemaal echt
en zelfs een aantal organen waren niet aangetast. Op deze manier konden ze dus zelfs zien wat hij de dag had gegeten toen hij werd vermoord of geofferd. Hij is gewurgd of opgehangen en door een ring in zijn neus gaan mensen er vanuit dat hij geofferd is. Op zich dus wel heel indrukwekkend, om oog in oog te staan met een man 2400 jaar geleden...
Voor de rest was het museum eigenlijk niet zo heel interessant als ik eerlijk mag zijn. Hierna waren de lessen alweer om en ging ik maar eens wat postkaarten kopen en schrijven. Na een wandeling van ruim twee uur had ik ook nog eens een postkantoor gevonden, gelukkig zijn er hier twee, want de eerste kon ik echt niet vinden... Maar goed, die zullen dus binnenkort op de mat gaan vallen bij een aantal gelukkige. Voor de rest weet ik nu mijn rooster voor de Efterskole, en dat gaat heel gezellig worden, met lekker veel sport. En zaterdag gaan we met de hele groep, als het goed is, eten bij Martyna en Kristina. Voor de liefhebbers heb ik ook nog even een homevideo gemaakt, let vooral niet op het gepraat... ik was erg moe!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten